NAS En Route was deze winter met een groep jonge deelnemers in Tsjechië. Een geslaagde en witte winter. Lees hier alles over de reis.

En Route was deze winter naar Tsjechië. Lees hier ons verslag, en dat van de deelnemers.

Na een lange reis van ongeveer tien uur is iedereen blij aangekomen te zijn bij het hotel in Tsjechië. Een beetje onwennig en voorzichtig pakt iedereen zijn spullen uit de bus. De kamers worden opgezocht en iedereen is positief verrast over de accommodatie waar we zullen verblijven. De kamers zijn ruim en het sanitair netjes.

De jongeren zijn een beetje gespannen en benieuwd naar wat er komen gaat, gelukkig wordt dit allemaal duidelijk uitgelegd en worden er afspraken gemaakt.

De volgende ochtend is het dan zover; de hele groep vertrekt om ski’s en snowboards te gaan huren. Vervolgens wordt de oefenweide in beslag genomen door de jongeren die nog niet overweg kan met pizzapunten, bochten, sleepliften en andere wintersporters. Dat zorgt soms voor hilarische situaties. Al na een paar uur hebben we de eerste beginselen onder de knie en kunnen de meesten met ruime bochten naar beneden glijden. Zo bestaan de dagen uit vallen, opstaan, oefenen, sneeuwpret, elkaar motiveren, skistokken die uit frustratie door de lucht gaan, gelukzalige momenten waarop voor het eerst naar beneden wordt geskied zónder te vallen en zo meer.

Moe maar voldaan en met rode wangetjes van de zon zit iedereen ’s avonds aan tafel voor een heerlijke warme maaltijd. De grootste verhalen worden uitgewisseld. Daarna is het tijd voor een van de vele avondactiviteiten zoals een bosspel, kampvuur en dropping.

Aan het eind van de week lopen we lachend voorbij de oefenweide richting de hoogste piste in het skigebied: ‘haha, kijk hier stonden we aan het begin van de week nog en toen kregen we onze ski’s niet eens aan’. Maar eenmaal boven aangekomen vergaat de meesten het lachen al weer snel want de piste is toch wel erg steil. Iedereen begint dapper aan de tocht naar beneden en na een paar kleine valpartijen zijn de meesten in grote bochten op hun eigen tempo naar beneden geskied. Wat is iedereen trots op wat hij heeft bereikt deze week. Er ontstaat een gevoel van euforie wat er voor zorgt dat de jongeren nog een keer met de lift omhoog gaan. Na een aantal keer werd de blauwe piste voor sommigen al minder interessant en werden er zelfs stukjes van de rode piste meegepakt.

De laatste avond worden de spullen weer ingepakt en gaan de meesten op tijd naar hun bed want morgen hebben we weer een lange reis voor de boeg. Het afscheid was best emotioneel na zo’n leuke week vol plezier en uitdagingen. Er zijn weer veel grenzen verlegd, vriendschappen gesloten en avonturen beleefd. 

Ben je benieuwd naar de ervaringen van de jongeren zelf, klik dan hier en lees hun reisverslagen.